Verslagen

Propagandastand Schone Schaapjes in Staden 19-20-21 mei 2018.

In de verte hoorden we’ tjoek, tjoek’, dit lawaai kwam van het boemeltreintje aan de ingang van open huis, op zaterdag 19 mei en dit was tevens het startschot voor de 13 de editie van schone schaapjes, die zoals elk jaar, doorgaat op het uitgestrekt , prachtig gelegen domein van de familie Maertens, Ieperstraat te Staden. Dit is nog het minste wat men kan zeggen van deze locatie, gelegen aan de heuvelrug van Stadenberg

Uitgestrekt : een domein van z’n vijf hectare, mooi aangelegd maar waar men verder de natuur zijn volle gang laat gaan ,een realisatie van een ecologisch project waar men nog respect heeft voor de natuur , een oase van stilte en rust, een weids landschap met een rietveld, een grote boomgaard ,vis en zwemvijvers.

Het is een actieve schapenboerderij met verschillende soorten zeldzame rassen zoals de Cornwall longwool , de Kerry Hill enz…..Menig kleine lammetjes waren aan het grazen of huppelden blijgezind in het rond .Het weids landschap word elk jaar aangevuld met neerhofdieren ,roofvogels, geiten ,alpaca’s, pony’s, mini paardjes en paarden zoals Fjorden , Tinkers en Quarters

Schone schaapjes is een gezellige familiebeurs waarin het kind centraal staat en het is tevens ook genieten van het leven op de boerderij. Hier leren de kinderen niet over twitter, Facebook of Instagram wel dat de melk van de koe komt en leren ze over bietjes en bijtjes . Ze krijgen geen koppijn van wazige beeldschermen maar hier krijgen ze een klare kijk op al het moois wat de natuur hen te bieden heeft . In het heel grote speeldorp kunnen ze volop ravotten en zich uitleven en dit terwijl de ouders of grootouders op het nabije terras genieten van een lekker streekbiertje of een bakje koffie en toch hun kroost nauwlettend in het oog houden .Dit jaar heeft men hier ook de eerste wereldoorlog terug in kaart gebracht door het veldhospitaal dat destijds tijdelijk op de site was gevestigd waarheidsgetrouw anno 1918 terug op te bouwen.

Ook dit jaar is Aviornis West-Vlaanderen met zijn hele hebben en houden terug op het domein neergestreken. Aviornis West-Vlaanderen was druk in de weer met het aanleggen van verschillende perken voor ganzen , het plaatsen van kooien , het schoonmaken en vullen van de vijver en het opstellen van de tent .Vrijdagavond was het dan zover de kooien stonden recht en werden bemand met verschillende soorten mooie fazanten. Op de vijver dobberden vele mooie soorten eenden en ganzen Dit alles was pas de kroon op het werk! Marc keek ernaar en zag dat het goed was , op naar de opening morgenochtend. Zoals elk jaar waren de weergoden ons goed gezind. Op zaterdag bleef het droog ,doch het was fris .Op zondag en maandag daarentegen schitterde een deugddoend lentezonnetjes aan de felblauwe hemel en lokte zo weer enkele duizenden bezoekers richting Staden , het aantal dit jaar lag terug tussen de twaalf en vijftienduizend. Zelfs enkele bestuursleden en liefhebbers van Vlaams Brabant zakten af naar Staden ! Volgend jaar misschien enkele leden uit Zeeland ,wie weet altijd welkom!

Het was zoals elk jaar terug op de koppen lopen en Aviornis kon terug zeven nieuwe leden verwelkomen ! Marc en zijn team waren in hun nopjes want mensen overtuigen om lid te worden is heden ten dage niet zo voor de hand liggend ! Op maandagavond hoorden we in de verte voor de laatste keer tjoek ,tjoek . De laatste wagens verlieten de immens grote parking , de vele voetgangers en fietsers verdwenen voorgoed uit het straatbeeld . Over de uitgestrekte vlakte keerde  de rust en stilte terug . Volières werden met de grond gelijk gemaakt . Nu pas werd het duidelijk, editie 2018 zat erop ! Tjoek , tjoek, tuut, tuut en ook wij zijn weer naar huis ! Hopelijk tot Pinksterweekend 2019  Dáág ……..

Marjolein Capelle

Reisverslag daguitstap naar Clères - Frankrijk 26 mei 2018.

Het beloofde weer een mooie daguitstap te worden op zaterdag 26 mei en dat werd het ook. Iedereen was stipt aanwezig zodat we om vijf voor zeven al konden vertrekken. De meesten hadden zich voorzien van een paraplu maar sommigen waren optimistischer en hadden ook een korte broek mee.

We reden via Rijsel en wat verderop waren de ‘étangs de la Somme’ in een dikke mist gehuld. Toch mochten we tegen halfnegen de zon verwelkomen. We passeerden nog de ‘Vallée de la Bresle’ en reden door ‘le pays de Bray’ om dan richting Le Havre naar onze bestemming te rijden.

Iets over tien uur arriveerden we aan het park van Clères. Onze voorzitter Marc Vanwildemeersch wist ons te vertellen dat het vorige bezoek aan het ‘parc zoologique’ dateerde van 1990. Voor de meesten onder ons zou het dus zeker de moeite waard zijn om het (nog) eens te bezoeken.

Het park werd opgericht in 1919 en strekt zich uit rond een kasteel gebouwd op het einde van de vijftiende eeuw. De naam Clères is afkomstig van de rivier Clérette die op het domein ontspringt. De uitbouw van het park hebben we te danken aan Jean Delacour, een bekende ornitholoog. Na de Eerste Wereldoorlog kocht hij het domein en bouwde er verschillende vogelkooien. Zo werd de grondslag gelegd voor het prachtige landschapspark.

We startten onze wandeling en waren onmiddellijk gecharmeerd door de grote waterpartij met kleine eilandjes. We zagen verschillende eendensoorten, Chileense flamingo’s, ibissen en pelikanen. Wie goed keek, kon ook een koppel zwarte zwanen zien plonsen. We kwamen soms ogen te kort.

Maar, niet alleen de vogelliefhebbers kwamen aan hun trekken. Ook voor echte bomenvrienden waren er tal van mooie exemplaren te zien, vooral op het hoger gelegen deel van het park. Imposante eiken prijkten langs het pad. Een Oostenrijkse zwarte den, een enorme Thuya en een atlasceder werden ook dikwijls gefotografeerd. Ook de reuzenrabarber en een paar gigantische Sequoia’s gingen niet aan onze aandacht voorbij. Via een paar brede lindebomen en een aantal rode beuken kwamen we bij de vogelkooien.

Ik noem maar een paar vogelsoorten die we zagen: de blauwe ara, een rode ibis, verschillende fazantensoorten, een paar uilen,… In de gids las ik dat er ook een ‘Martin de Rothschild’, een’ colombe poignardée’, een’ grue de mandchourie’ en ook een’ tragopan satyre’ woonden.

Naast de ruïnes van het middeleeuwse kasteel waren de gibbons en de panda’s gehuisvest. Een paar mooie potten met agapanthussen flankeerden het gebouw. Ook hier kwamen we ogen en vooral tijd te kort want we werden rond kwart voor één verwacht in een restaurant vlakbij.

Na een verzorgde lunch – met aperitief en koffie na – vertrokken we naar het tweede park in Douvrend in de omgeving van Dieppe. Het ‘Paradis aquatique’ was inderdaad een echt waterparadijs. Verschillende grote vijvers strekten zich uit over het park. Aan de rand van de grootste waterpartijen probeerden veel vissers één of meerdere forellen op te halen. Maar wij waren meer geïnteresseerd in het waterwild.

De eigenaar leidde ons rond en vertelde ons dat het park oorspronkelijk een wilde dierenpark was. Dit was niet interessant om verder uit te baten. Omwille van de beschikbaarheid van veel natuurlijk stromend water besloot hij het park om te bouwen met kweekvijvers voor eenden en vissen. Elk jaar komen zeker 200 eendenkuikens van verschillende rassen uit. Er is ook een kinderboerderij met o.a. een paar geitjes, kippen en varkens aanwezig. Daardoor wordt het park ook veel bezocht door jonge gezinnen . Ze kunnen er zelfs overnachten in een echte Mongoolse ‘yurt’.

Dit park was zeker ook heel interessant maar een uurtje was te weinig om alles goed te kunnen bewonderen. Hier komen we zeker nog eens terug !

Op de terugrit konden we nog genieten van een film opgenomen in Wales over ‘the secret life of birds’. Ook Gerard Vermeersch mocht ons entertainen met zijn gekende grappen o.a. over de Kwaremont. Niettegenstaande de herhaalde aanwijzingen om de snelheid te verminderen wegens de pollutie waren we toch op het afgesproken uur weer in Roeselare. Het was een mooie, goed georganiseerde uitstap en zoals altijd hadden de afwezigen weer ongelijk!

Gerda De Vos

Wandeling met gids in de streek van Damme 25 februari 2018.

Zondag 25 februari trotseerden een vijfendertigtal leden , goed ingeduffeld,
de schrale wintertemperaturen, om deel te nemen aan de
frisseneuzennatuurwandeling van Aviornis West- Vlaanderen. Plaats van
afspraak: het pittoreske stadje” Damme” met zijn gezellige eet en
smulhuisjes.
Om twee uur was het verzamelen geblazen op het marktplein van Damme . Van
hieruit vertrokken we, onder begeleiding van een zeer goede gids, richting
oude stadswallen , gelegen achter de ” schellemolen ”
De stadswallen zijn nu een uitzonderlijk natuurgebied waar er s’ winters een
gure noordenwind raast en de planten er dan verdord bijliggen . Men kan er
een prachtig landschap bewonderen, een landschap met mooie bomenrijen en
uitgestrekte weilanden. Het biedt er een veilig onderkomen aan plant en dier
in een uniek , historisch kader. Het is een paradijs voor vele doortrekkende
en overwinterende watervogels. We zien hier een moerasbos met unieke
moerasplanten ,  rietkragen , ondiepe poelen en hooiland dat begraasd wordt
door ezels en schapen. De oude grachten ontwikkelden zich geleidelijk tot
moerasbiotopen met specifieke planten zoals de moerasvarens en het
blaasjeskruid. Het kruid opent zich ,vangt zo vlooien en sluit zich weer om
deze geleidelijk te verteren. Hier overwinteren elk jaar vele eenden ,
steltlopers , zang en rietvogels zoals de waterral,de dodaars en de kleine
karekiet.. We hebben o.a. vele smienten , kuifeenden, pijlstaarten ,
wintertalingen , slobeenden , bergeenden en brandganzen kunnen spotten. Met
” Damme ” word ook de link gelegd met de kleine riet en de kolganzen
,kortweg de ” vries ganzen ” genoemd. Deze komen elk jaar opnieuw, na het
broedseizoen overwinteren in onze polders. Omstreeks 16 u 30 zat de
wandeling erop en werden we met z’ n allen getrakteerd met een lekker
streekbiertje. Er werd op een gezellige manier nog ruim een uurtje
nagepraat.

Marjolein Capelle

klik hier voor de foto’s

Wandeling t Zwin van 19 februari 2017.

Onze natuurwandeling in het ZWIN

We mogen weer van een succes spreken want er waren 50 personen aanwezig. Ondanks de grote wegenwerken in de streek van Westkapelle -Knokke  was iedereen op tijd aanwezig en 2 gidsen stonden ons op te wachten aan het bezoekerscentrum. Het waren aangename gasten die ons de historiek en de toekomstplannen van het Zwin uit de doeken deden. Na eerst in het gedeelte gewandeld te hebben waar de mooie  kijkhutten zijn opgetrokken kwamen we in de Zwinvlakte terecht. Volgens de gids is het prachtig vanaf de maand juni , als de zwinbloem in volle bloei staat.

Wij hadden wat pech want zeer veel vogels waren er niet te zien .Wat ooievaars, die reeds nest maakten, kluten, scholeksters, grutto’s, maar geen grote kolonies die er komen overwinteren.

Maar geen nood, als je de vogels wilt zien die er normaal vertoeven , dan kan je in het bezoekerscentrum terecht waar opgezette exemplaren , foto’s en filmpjes te zien zijn en waar je alle informatie op een zeer aangename manier kan vernemen.

Achteraf was het zeer gezellig in de cafetaria waar we met zijn allen, in een voor ons gereserveerd gedeelte, nog even konden napraten over onze boeiende namiddag.

Iedereen tevreden naar huis.

klik hier voor de foto’s

Reisverslag Walsrode van 28-29 mei 2016.

Dit verslag werd geschreven door een liefhebber die voor de eerste keer een reis mee maakte
van Aviornis. Ze was zo tevreden dat ze spontaan voorstelde zelf het reisverslag op te maken.
met dank aan Gerda De Vos uit Aartrijke
Zo vrij als een vogel…
Toen ik op maandagmorgen om halfvijf gewekt werd door een paar vroege merels mijmerde ik
nog even over het voorbije AVIORNIS-weekend.
Op de parking van de Expo Hallen kwamen auto’s aangereden en alle ingeschreven leden
werden onmiddellijk verwelkomd door Steven Mostrey, onze reisleider. Al snel werd duidelijk
dat het een leuk weekend zou worden. De bagage werd vakkundig gestapeld en om iets over zes
vertrokken we richting Walsrode.
Het weer zat mee, de bus zat goed en vrij snel kwamen we in Gierle aan. Een ontbijtje kon ons al
bekoren. Via Venlo bereikten we tegen de middag Hamm, waar we lunchten. Michel stelde voor
om schinkenbröd te eten maar ook de kartoffelnsalat mit gemüse smaakten ons.
Omdat Walsrode toch wel zo’n 630 km ver was, klauterden we vrij snel weer op de bus om de
laatste etappe van onze tweedaagse af te werken. Het verkeer viel mee, wir hadden kein stau en
omstreeks halfdrie konden we in ons hotel inchecken.
Na een korte opfrisbeurt genoten we van een magnifieke show met roofvogels. Dat we het
begin misten, was minder erg want de apotheose werd gevormd door een luchtballet van
roofvogels, Ara’s,kraanvogels, Ibissen en felrode flamingo’s. Maurice Béjart zou hier ook van
genoten hebben.
Na de vogelshow verkende iedereen op eigen houtje het fauna- en floraparadijs. De kleurrijke
rododendrons stonden in volle bloei en de verzorgde kooien met de verschillende vogels waren
mooi geïntegreerd. We kwamen ogen te kort: Pinguine und Pelikane, Greifvögeln, uilen,
papagaaien,kraanvogels, allerlei ganzen, eenden en zwanen en nog zo veel meer.
Op een gezellig avondterras genoten we van een aperitiefje. We hadden het wel verdiend,
vonden we. Het was een mooie, windstille avond met een zomers temperatuurtje. Tijdens de
verzorgde barbecue werd er bijgepraat over de verschillende roofvogels, watervogels,… Wie
AVIORNIS als vereniging nog niet kende, voelde dat het een gezellige bende was. We hadden
weer energie om ook de volgende dag ons programma af te werken.
De vroege vogels ontbeten al om halfacht maar de kikkers en een bende luidruchtige Duitsers
waren er de oorzaak van dat sommigen met kleine oogjes pas om halfnegen naar beneden
kwamen. De kamers werden opgeruimd, de valiezen in de bus gestapeld en wij vertrokken over
het brugje weer het park in om nog meer te ontdekken.
Om tien uur werden we in twee groepen verdeeld voor een bezoek achter de schermen. We
wisten niet dat er zoveel voorbereiding was aan de maaltijden van de verschillende vogels. Alles
wordt netjes geproportioneerd: sommige vogels krijgen een gevarieerde fruitsla, andere kleine
ontbeende muizenjongen en nog anderen meelwormen. Ook bij dieren is variatie en evenwicht
in de voeding belangrijk.
Vandaag was de regen een beetje spelbreker. Maar treuren deden we niet want de gids gaf ons
daardoor binnen meer uitleg over de kweek en training van roofvogels. Rond twaalf uur wilde
iedereen zich toch wel opwarmen. Wij deden dat met Hunasuppe, anderen kozen voor spaghetti
of een stukje Scholfilet. Na een lekkere kruidenthee wandelden we nog door de grote serre vol
exotische planten en vogels naar de uitgang. In de shop kochten we een klein souveniertje en
toen stapten we weer naar de bus toe. Omstreeks vier uur verlieten we Walsrode met spijt in
het hart. Hier zouden we zeker nog eens weer keren.
Ook de terugrit verliep vlot. De chauffeur was goed uitgerust en reed vlotjes door tot halfacht.
Na een korte stop voor een licht avondmaal konden we er weer tegen. De meesten waren nu
wel uitgeteld. Het werd stil op de bus.
Om de reis in schoonheid te eindigen, bekeken we de film ‘ Travelling birds ‘, een
mooie,rustgevende natuurdocumentaire over de trek van verschillende vogels. Het einde van
onze tweedaagse was in zicht en daarom bedankte de voorzitter alle organisatoren en kreeg
chauffeur Klaas een welverdiende fooi.
Omstreeks middernacht reden we de parking weer op. Van stiptheid gesproken! We hadden
voldoende energie om de volgende werkweek fluitend in te zetten.


Reisverslag West-Vlaanderen van 5 september 2015.

We hebben er weer eens een geslaagde busreis opzitten. Klok om 8 uur konden we, met dreigende onweerswolken achter ons ,vertrekken vanaf de parking La Palma. Gelukkig had ons alert Aviornis lid Franky ons verwittigd dat ons gewoon vertrekpunt , de Hallen in Roeselare, niet toegankelijk zou zijn wegens een auto rally. Het zou nogal een chaos geweest zijn om op tijd te kunnen vertrekken Nu hadden we iedereen op tijd nog kunnen verwittigen. Zonder fileleed kwamen we om 9u 30 aan in Meise. De parkwachter was juist de poorten aan het openen. De plantentuin van Meise loont echt eens de moeite om te bezoeken . Het domein is 92 hectaren groot beplant met vele oude bomen en immense grasperken. Vooral het serrecomplex, 1 ha groot, is een van de mooiste van Europa .Om 12 uur kwamen we juist op tijd in de orangerie voor ons middagmaal.
Daarna vertrokken we naar Freddy Ramaekers in Roosbeek. Niemand kon vermoeden dat er zich zo een grote en mooie tuin achter het huis bevond. Een drietal grote mooie vijvers na elkaar met een hoogteverschil van meer dan een meter zodat men vanaf zijn terras een overzicht had over de complete tuin. Freddy beschikt over een zeer uitgebreide collectie, van de gewone Bahama pijlstaart tot Chineese zaagbek en Harlekijn eenden. In zijn tuinhuis heb ik wel de grasmachine gezien maar geen ligzetel. Je moet van de hobby bezeten zijn om alles zo piekfijn in orde te houden. Maar vanaf zijn terras kan je wel uren genieten van al dat moois. We werden nog getrakteerd met koffie , koekjes en, frisdrank zodat we voldaan naar de volgende afspraak konden door rijden. Een welgemeende dankjewel aan Freddy en echtgenote en behulpzame familie.
Na een drie kwart uur rijden belanden we bij Michel Blavier uit Berloz, die ons stond op te wachten. Wat we daar te zien kregen grenst aan het ongelooflijke. Aan de linkerzijde van een doodlopende straat troffen we natuurvijvers aan met een natuurlijke beplanting. We mochten daar gewoon doorwandelen en troffen er een collectie aan om U tegen te zeggen. Verschillende soorten kraanvogels, zelfs met jong, ooievaars, ibissen, groepen roodhalsganzen, zwanen en zoveel soorten eenden, teveel om op te noemen. We dachten dat we het gezien hadden maar toen begon het pas. Aan de rechter zijde bevond er zich een overdekte volière van zeker 100 op 50 meter met natuurvijvers en een dicht begroeide beplanting. De steltlopers en duiven vlogen om ons heen. Honderden steltlopers en alle soorten dat je zich kunt voorstellen. Er liepen zelfs nog steltlopers met kuikens, en wij mochten daar gewoon doorwandelen. Michel moet een passionele kenner zijn anders doe je dat niet. En hij heeft nog een hectare grond die omgetoverd is in een tuin. De verleiding is groot om ook daar nog een volière te plaatsen, maar ik heb terloops horen zeggen dat zijn vrouwtje zou gezegd hebben” ventje ,overdrijf je geen beetje, het is nu toch genoeg zeker ?” en voorlopig haalt de rede het op de passie. Michel proficiat et Merci.
Na nog een tussenstop voor een hapje en een drank waren we om 20u 30 terug aan La Palma. Iedereen was voldaan, en vooral onze Steven Mostrey die het programma in elkaar had gestoken en zich van alle paperassen had aangetrokken. Bedankt.
Marc vanwildemeersch

18-19 mei 2012 - Uitstap naar grootste vogelpark van Europa: Walsrode

Onze jaarlijkse  uitstap stond natuurlijk terug in het teken van de vogels. Het grootste vogelpark  van Europa te Walsrode stond terug op het programma. Het Duitse park kwam in 2009 in West-Vlaamse handen door de stuwende kracht Chris Carrein die de grote succesrijke bloemenzaak floralux te Dadizele leidt. Als grote vogelliefhebber en tevens lid van onze vereniging  aviornis wist hij met zijn team op korte tijd het park terug op de rails te zetten.

De tweedaagse uitstap in het weekend van O l Hemelvaart was reeds lang voordien volgeboekt. Terug  zijn er  een aantal mensen ontgoocheld wegens het niet mee kunnen met de bus. Met 82 aviornis-leden trokken we met een dubbeldekkerautocar van de meibloem naar het verre Walsrode. De tocht van 630 km  begon aan de Roeselaarse hallen waarna  onderweg 2 stops van een uur werden ingelast om daarna de eindbestemming te bereiken omstreeks 16.00u.

Na een tocht van negen uren was er nog een bezoek achter de schermen voorzien. In drie groepen zijn we gegidst door 3 Nederlandstalige  medewerkers van het park. De  werking van de broedlokalen  en het klaarmaken van de voedselbevoorrading alsook de opkweek van de jonge vogels zijn kort toegelicht. Het park beschikt over 4700 vogels waaronder een groot aantal viseters waarvoor per jaar 50 ton vis wordt aangekocht. Een 140 medewerkers zorgen voor het onderhoud en de verzorging van het park.

‘s Avonds om 18.30u werd er aangeschoven voor een BBQ met 3 stukken vlees en één stuk vis. Om 20.30u was iedereen in het hotel  waar nog wat nagepraat werd over de voorbije dag. Op zaterdagmorgen na het ontbijt reed de bus tot bij het park waar een boeiende dag in het verschiet stond.

Een mooie wandelroute van 4 km loopt slingerend door het afwisselende terrein van 24 hectare Groot. In het park leven meer dan 4000 inheemse en uitheemse vogels van totaal 675 soorten. Per dag zijn er liefst op 8 verschillende tijden spectaculaire shows en voederdemonstraties.  Een kippevelmoment was het ogenblik toen tientallen ibissen, kraanvogels en talrijke ara’s met andere papagaaien in het open park kwamen aangevlogen tijdens de finale van de show. We waren getuige van talrijke vijvers en grote vogelkooien, drie avonturenspeelplaatsen, leuke restaurants en snackbars met zonneterras. En of de zon van de partij was. De zonneschijn op de mooie bloemen, azaleas en tientallen verschillende soorten rododendrons bracht ons in een roes van welbehagen.

Het weltvogelpark  Walsrode is één van belangrijkste organisaties die zich actief inzetten voor de bescherming en de kweek van bedreigde vogelsoorten. De stichting ondersteunt wereldwijd in meer dan 30 landen internationale beschermingsprogramma’s.

Tot spijt van velen  was 15.30u reeds het tijdstip om het park achter ons te laten  en de bus te vervoegen richting Vlaanderen. Moe geslenterd en voldaan zat iedereen na te genieten van de mooie dag vol kleurrijke pracht. Onderweg werd 24 graden genoteerd wat het zomergevoel terug  aanwakkerde na het bedroevende lenteweer. Na nog een tussenstop voor het avondeten kwamen we terug aan in Roeselare om 23.30u .

Johny Brouckaert