Verslagen

17 september 2017 - De jaarlijks terugkerende ruilbeurs.

Voor het bestuur van de Kern was het afwachten en halsreikend uitkijken naar inschrijvingen voor de ruilbeurs van zondag 17 september op een totaal nieuwe locatie !
De vaste stek in Doorslaar zou vanaf dit jaar geruild worden voor en onderdak vinden quasi 30 km daar vandaan in Evergem, in de Abdijdreef bij Etienne De Craene.
Etienne is zelf een gedreven kweker van allerlei watervogels en bovendien lid van onze vereniging.

Onbekend is onbemind. Een gezegde dat in dit geval helemaal niet werd bewaarheid.
Heel wat publiciteit was gemaakt en Etienne De Craene had zich daarbij in zijn regio helemaal niet onbetuigd gelaten.

Uiteindelijk kon de inschrijvingsperiode afgesloten worden met 26 deelnemende liefhebbers van eenden, ganzen, fazanten, kwartels en duiven.
Als alles naar plan verliep zouden zij hun vogels onderbrengen in maar liefst 41 hokken, terwijl schragen met leggingen zouden voorzien worden voor de kooien met kleine hoenderachtigen en duiven.

Hiermee was de eerste stap in het onbekende gezet én geslaagd. Nu nog uitkijken naar zondag 17 september, de dag van de ruilbeurs zelf.

Die dag kondigde zich weliswaar fris maar droog aan. Wat echter niet direct impact had op de ruilbeurs daar de hokken lineair verspreid stonden over een vrij grote oppervlakte in een overdekt en volledig ommuurd gebouw.

Zoals naar goede gewoonte verliep het uitkorven rimpelloos.
Kijk- en kooplustigen konden hun auto kwijt op een speciaal vrijgemaakte weide en maakten in groot aantal hun entree.
Het werd weldra ‘sleuren’ met dozen jonge vogels naar een nieuwe bestemming toe…

Het was druk maar tezelfdertijd aangenaam vertoeven waarbij dorstige en hongerige bezoekers ruimschoots aan hun trekken kwamen.

De toeziende veearts deed wat hem was gevraagd : plichtsbewuste grondige controle van hokken én dieren, gefinaliseerd door de goedkeurende afstempeling van de lijst met verkopende liefhebbers.

Niet alleen het organiserende kernbestuur, maar ook Etienne De Craene voelde zich er wel bij.
Een mooie start op een nieuwe locatie. Dat vraagt naar meer van dat !
Eugène De Witte

3 december 2016 - eindejaarsdiner

Aan de feestdis
Als afsluitingsmoment van  het werkingsjaar en naar al goede gewoonte had  het regionaal Aviornis bestuur andermaal voorzien in een ontmoetingsmoment tussen gelijkgezinden.
De reputatie van Vlamingen gestand houdende moest dit vanzelfsprekend een Bourgondische uitstraling hebben.
Welnu op zaterdag 3 december ll. schoven ruim 40 Aviornis-vogelvrienden en partners andermaal hun voeten onder tafel. Voor onze Nederlandse vrienden, een uitdrukking waarmee in Vlaanderen wordt bedoeld aan een (feest-) maaltijd aanzitten.
Voor de derde keer op rij vond dit plaats in hetzelfde restaurant onder de kerktoren in Kalken.
Dit momentum moest helemaal niet onderdoen voor de vorige twee.
Om maar te zeggen dat kwaliteit kan leiden tot een vorm van honkvastheid.
In een aparte ruimte werd ons het aperitief aangeboden voor rekening van de vereniging. En om het volledig tot zijn recht te laten komen hoorde daar een tongstrelend hapje bij…
Een ideaal moment om het samenhorigheidsgevoel te intensifiëren.
In een aanpalende ruimte stonden gedekte tafels uitnodigend op ons te wachten.
Van zodra wij dit zaaltje betraden werden wij gefocust op een vrij groot projectiescherm. Onophoudelijk en voor de rest van de avond werden hierop foto’s geprojecteerd van ons eerder tweedaags bezoek aan het alom gekende wereldvogelpark inWalsrode.
Een openingswoordje van onze voorzitter mocht vanzelfsprekend niet ontbreken. We onthielden daar vooral uit dat de locatie van de jaarlijkse ruilbeurs vanaf 2017 verplaatst wordt naar Evergem.
De heerlijke maaltijd die daar op volgde  was niet enkel de afsluiting van dit werkjaar, maar meteen een knipoog naar het volgend jaar; naar onze natuurwandeling, naar onze reis waarvan de bestemming nog een paar kanten uit kan, naar de ruilbeurs op de nieuwe locatie en uiteraard terug naar een avond zoals deze.

Eugène De Witte

Tweedaags bezoek aan het Weltvogelpark van Walsrode !

6 en 7 mei een verlengd weekend zoals het wel eens meer gebeurd; voor 26 leden van onze regio
waren het echter ook een paar onvergetelijke dagen !
Na een paar vreselijke weken in april, vertrokken we, vergezeld van een stralend zonnetje, op 6 mei
richting Walsrode. Voor de meesten onder ons blijft Walsrode het vogelpark bij uitstek. Het park is
door de jaren heen niet geëvolueerd tot een sensatiepark waar leeuwen, giraffen en olifanten de
scepter zwaaien en waar er geen plaats meer overblijft voor onze passie nl.vogels.
Na een lange busreis kwamen we uiteindelijk aan in het vogelpark. Veel tijd om al dat moois te
bewonderen, hadden we echter niet. Er stond namelijk eerst een rondleiding achter de schermen op
het menu. Jan Dams, de plaatselijke bioloog van Belgische origine, leidde ons naar plaatsen die voor
het publiek ontoegankelijk zijn. Na zijn deskundige uitleg omtrent conservatie en projectbeheer
konden we tevens een paar uitzonderlijke vogels spotten. Nadien trokken we richting keuken. Wat
we hier zagen, sloeg ons met verstomming. Op de eerste tafel lagen honderden dode kuikens, de
volgende tafel was bedekt met ongeveer 60 kg vlees. In de wasbak ongeveer 150 kg vis en op nog
een andere tafel lagen de ingrediënten voor de fruitetende vogels. Hier is men dagelijks met acht
mensen twee uur bezig om alles klaar te maken. Nadien wordt het voedsel door ruim 22 mensen
verdeeld onder de verschillende vogelsoorten. Hierna kon iedereen nog op eigen tempo het park
bezoeken.
19.00 uur, hoog tijd om in te checken in het “Stadthotel”, ons hotel op amper 5 minuten van het park
verwijderd. ’s Avonds genoten we nog van een lekker avondmaal, gelukkig was dit wat
“appetijtelijker” dan ons keukenbezoek in het park.
Na het uitgebreid ontbijt vertrokken we de tweede dag opnieuw richting Walsrode. Vandaag stonden
er verschillende voedersessies op het programma. Eerst keken we naar het voederen van de
pinguïns dan volgden de pelikanen en de flamingo’s. Daarna was het tijd voor de roofvogelshow die
enigszins tegenviel. Veel werd goedgemaakt tijdens het slotnummer waarbij eerst 5 zonneparkieten,
dan 6 ara’s, 2 roodstaartpapegaaien, 2 kaketoes, 5 juffers en ten slotte 5 kroonkraanvogels de lucht
in gingen.
Na de middag maakten we nog een wandeling in het mooie park, waar naast uitzonderlijke vogels,
immense volières, prachtige vijvers ook weelderige bloemenvelden stonden. Zij die Walsrode reeds
bezochten weten dat een opsomming geven van alle vogels, onbegonnen werk is. Hierbij vinden jullie
dan ook wat foto’s die enigszins de sfeer van het vogelpark weergeven.
De volledige fotoreportage kunnen jullie bewonderen op ons eindejaarsdiner op 3 december.
15.30 uur, een minder mooi moment, tijd om huiswaarts te keren. Moe maar voldaan en voorzien
van het nodige fotomateriaal lieten we het park achter ons; hopend dat dit bezoek niet éénmalig zou
zijn.

Peter Steenhout.

01_walsrode

02_walsrode

03_walsrode

04_walsrode

05_walsrode

Jaarverslag 2015

Op zaterdag 5 december 2015 rondde onze Kern zijn werkingsjaar traditiegetrouw af met een etentje. In ons tweemaandelijks tijdschrift wordt dit een eindejaarsdiner genoemd. Klinkt plechtiger, maar is uiteindelijk een aangenaam onderonsje tussen gelijkgezinden waarbij de geest wordt aangescherpt met uitwisseling van herinneringen en ervaringen uit het voorbije jaar. Vanzelfsprekend in samenhang met een fijne maaltijd en overgoten met heerlijke drank.

Misschien eens gepast om enkele van die herinneringen in vogelvlucht te overlopen.

2015 is een uitzonderlijk jaar geweest dat de stoutste verwachtingen op zijn minst heeft ingevuld, zoniet overtroffen.

Op 15 februari wandelden wij met 32 deelnemers door de Kalkense meersen én doorstond Patrick Redant glansrijk zijn vuurproef als nieuwe voorzitter.
Een ledenvergadering volgde op 24 april, weliswaar ‘slechts’ met een 20-tal geïnteresseerden.
Een steeds weerkerende vaststelling dat onze leden niet te enthousiasmeren zijn voor een dergelijk initiatief.
Zoals ook de vorige jaren was die belangstelling véél groter voor de ruilbeurs van 20 september. Nog meer kooien dan anders, meer internationale bezoekers en een huisvesting weliswaar op dezelfde locatie, maar in een comfortabelere ruimte.
Onze busuitstap in de grensregio Nederland/België op 3 oktober was het summum; een ongeëvenaard succes ! 52 deelnemers, nog nooit meegemaakt de laatste decennia.

En nu onze ‘eindejaarsdiner’ in precies hetzelfde restaurant waar onze voorzitter in het voorjaar na de wandeling zijn maidenspeech hield.
Wie zich het verslag van die wandeling nog herinnert of het er nog eens op naleest zal de keuze voor hetzelfde restaurant volkomen begrijpen.

Naar aanloop tot dit eindejaarsdiner nodige onze secretaris ons zelfverzekerd en vol enthousiasme via het klassiek geworden mailtje als volgt uit :
‘Dit feestelijk gebeuren vindt plaats in restaurant “Dorp 49” – Kalkendorp 49 – 9270 Kalken Laarne op zaterdagavond 5 december. Onze deelnemers aan onze wandeling zullen zich nog wel dit restaurant herinneren; goede bediening, leuke sfeer en vooral de mogelijkheid om volledig los van andere genodigden te kunnen tafelen. Vanaf 19.30 uur kan je er aperitieven aansluitend wordt jullie volgend menu geserveerd…’ (einde citaat)

Oogde uitnodigend uiteraard, en terecht. Niet minder dan 41 ‘feestgangers’ waren ingegaan op deze uitnodiging.

In een aparte ruimte kregen wij de gelegenheid om voor rekening van de Kern te aperitieven. Vervolgens een vriendelijke wenk om aan tafel te gaan aanzitten. Ook die zaal was uitsluitend voor ons voorbestemd.
Dat creëerde vanzelfsprekend mogelijkheden; én die werden benut.
In onderling overleg had het Bestuur vooraf foto’s ingezameld die gedurende onze busreis waren genomen. Vogels allerhande werden op een groot scherm geprojecteerd en konden naar hartenlust gedurende het tafelen bekeken worden.

Het feestje duurde lang, eigenlijk heel lang, wat vaak staat voor geslaagd.
In dit geval ging die statement volledig op : het feestje was geslaagd, net zoals trouwens de activiteiten over het ganse jaar 2015.

Eugène De Witte

OVL_eindejaarsdiner_2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 september 2015 - (Ruil)beurs

Voor zover mij bekend brengt O-Vl. ook dit jaar andermaal het ‘ruilbeursseizoen’ van

Aviornis Vlaanderen op gang.

Bij het verschijnen van dit artikel zal het intussen wel duidelijk zijn of zij een graadmeter is

geweest voor de beurzen die nog in de ‘pipeline’ zitten.

Voor het eerst vond zij niet plaats in de inmiddels vertrouwde serres achter ’t Neerhof, maar

in een ruime loods op hetzelfde terrein.

Die nieuwe locatie was volgens enkele criticasters minder ruim, maar bood anderzijds ook de

gelegenheid om aan kriskras opgestelde tafels gezellig met elkaar ervaringen uit te wisselen.

Laat me even wagen aan een vergelijking met vorig jaar. Uitgesproken meer eendenkooien en

dito watervogels; anderzijds enkele fazantenrennen minder en een terugloop van dat soort

aangeboden vogels.

Alles bij mekaar dus meer kooien en vooral bij de watervogels een groter aanbod, maar

opmerkelijk, minder vogels die van eigenaar wisselden.

Het aantal bezoekers was grosso modo hetzelfde; zij het dat de samenstelling enigszins

hertekend was.

Waar de vorige jaren heel wat Nederlanders de beurs bezochten, was hun aantal nu

aanzienlijk teruggelopen. Frans en Duits waren frequent gehoorde talen en niet zomaar van

liefhebbers van over onze taalgrens, maar van bezoekers diep uit Frankrijk en Duitsland.

Dat onze Nederlandse buren minder in aantal zijn komen opdagen zou wel eens te maken

kunnen hebben met de onzekerheid die bij hen ontstaan is door wijzigingen op regelgevend

vlak. Sinds enige tijd bestaat aldaar namelijk nogal wat commotie over een invoering van een

leewiekverbod, met alle consequenties van dien.

Dat verklaart natuurlijk nog niet de terugloop van het aantal minder verkochte vogels.

‘Shoppen op het internet’, dat zou voor sommige liefhebbers de oorzaak zijn. Misschien wel

een plausibele verklaring vermits heel wat vogelsoorten tegen zeer uiteenlopende prijzen via

dit populair communicatiemiddel worden aangeboden.

Wat er ook van zij, deze beurs was voor het eerst eens ‘anders dan anders’.

Bijzonder positief is dat op deze beurs nog enkele inschrijvingen voor de jaarlijkse bustrip (dit

jaar op 3 oktober) zijn genoteerd. Voor het eerst sinds vele jaren blijkt een ‘grote’ bus

volledig volzet.

Als dat geen perspectieven biedt…

Eugène De Witte

compositie_ruilbeurs

24 april 2015 - ledenvergadering

Een spreekwoordelijke nieuwe wind blaast sinds enige tijd door de Kern Oost-Vlaanderen. Eerst mocht de Kern zich gelukkig prijzen met de uitbreiding van het aantal bestuursleden, vervolgens stond uit die nieuwe leden een nieuwe voorzitter op en last but not least werd opnieuw een ledenvergadering georganiseerd. Niet dat het Kernbestuur was uitgeblust, maar eenvoudig weg omdat de ledenvergaderingen de laatste jaren geen geïnteresseerden meer aantrok bleven die vergaderingen uit.

Opnieuw een ledenvergadering dus op vrijdagavond 24 april in de vertrouwde parochiezaal achter de kerk van Doorslaar, een Lokers gehucht. Op de agenda interessante onderwerpen vertolkt door onze Vlaamse Aviornis-voorzitter Willy Tieleman.

Ruim 20 geïnteresseerden kwamen op de toelichting af en werden wegwijs gemaakt in complexe regelgeving omtrent ‘invasieve uitheemse soorten – zoals de rosse stekelstaarteend, beter gekend onder de naam ‘ruddy duck’ – die op termijn niet meer door liefhebber zullen mogen gehouden worden. Ook cites vogels van bijlage B kwamen aan bod.

Na een korte pauze, opgefrist met een vrijblijvend drankje naar keuze, rondde Willy zijn gesmaakte uiteenzetting af met een verslag, geput uit eigen reiservaring, over Ecuador en de Galapagos eilanden.

Deze nieuwe poging om leden te motiveren om aan de Kern-activiteiten deel te nemen zal quasi zonder twijfel geëvalueerd worden in een eerstvolgende bestuursvergadering.

Eugène De Witte

15 februari 2015 - wandeling Kalkense Meersen

De Kern Oost-Vlaanderen wandelt het jaar in

Wandelen, (water)-vogels spotten, afronden in een oerdegelijk restaurantje; dé activiteiten van een vroege lentedag in putje winter.
15 februari was zo’n dag waarmee de Kern O-Vl het jaar 2015 succesvol mocht inzetten.
In totaal 32 wandelaars in spe, vogelliefhebbers met hun eega’s, verwanten en enkele vrienden, maakten rond 10 uur hun opwachting onder de kerktoren van het landelijke dorp Kalken. Samen met een baasje met drie hondjes aan de leiband vormden zij zowat het sobere kleurenpalet tegen de achtergrond van een kerkmuur op een overigens nog helemaal verlaten parking.

Tom, onze penningmeester en duidelijk welbekend met die omgeving, zou ons langsheen het 8 km lange traject begeleiden doorheen de Kalkense Meersen.
Enkele smienten, slechts te duiden door hen die een verrekijker rijk waren en enkele concentraties grazende grauwe ganzen en kolganzen vormden de enige levende wezens in de weidse vlakte die voor ons lag.
De tocht verliep over verharde smalle paden die we af en toe moesten delen met bikers en ook met enkele auto’s die daar eigenlijk niet thuis hoorden.

We hadden de temperatuur duidelijk fout ingeschat; handschoenen betekenden eerder een last en los geknoopte jassen waren helemaal geen uitzondering.
Blijde gezichten en ontspannen deelnemers, hoe kon het ook anders bij een dergelijk lenteweer.

Rond 12 uur zat de tocht er op, werd van schoeisel gewisseld en restte ons enkel de straat over te steken naar een lokaal restaurant toe.

Met zo een lenteweertje kon de dag al niet meer stuk; maar wat ons hier wachtte was buiten alle verwachtingen en als het ware een bezegeling van deze aangename trip.
Wij kwamen terecht in een restaurant, achteraf beschouwd een ster waard, maar ook met uitbaters die perfect konden inspelen op de psyche van hun cliënteel.
Zo werd onze vereniging bij het betreden van het etablissement via een pancarte aan de ingang een gepersonaliseerde welkom geheten; achteraf bij het verlaten ervan via dezelfde pancarte een soortgelijk bedankje voor ons bezoek. Je moet er maar aan denken, maar het doet wel iets met een mens.

Een modern ingerichte ruimte en twee ronde en een ovale tafel waren meer dan voldoende om 32 wandelaars comfortabel te laten aanzitten. Geen ‘derden’ om ons heen die het
‘socialiseren’ in de weg konden staan.
Patrick Redant, onze ‘nieuwbakken’ voorzitter doorstond zijn vuurproef glansrijk. Zijn inleiding was ‘to the point’ en tezelfdertijd informatief.
Het aperitief werd ons door Aviornis aangeboden en wat volgde was een overheerlijke maaltijd.
Quasi 4 uren tafelen zonder een zweem van verveling,…dat spreekt boekdelen.

Eugène De Witte

wandeling_kalkense_meersen_1
wandeling_kalkense_meersen_2

 

2 maart 2014 - geleide wandeling Molsbroek.

Zondag 2 maart; wat een meevaller ! Niet alleen karnaval beleefde een fantastische dag. Ook zij die hadden deel genomen aan een wandeling in het natuurreservaat het Molsbroek in Lokeren, gevolgd door een etentje in een brasserie in de buurt, genoten ruimschoots van wat de nog prille lente al te bieden had.

En meteen is de toon gezet : wandelen én de voeten onder tafel schuiven.
Een succesformule sinds enkele jaren : ’s morgens een dosis zuivere lucht en ’s middags genieten van een deugddoende maaltijd.

Ze waren om 9.30 uur welgeteld met eenendertig op de afspraak aan het ontmoetingscentrum van het Molsbroek.
Rijpafzetting op de houten toegangstrappen tot dit centrum verraadden lichte nachtelijke vrieskou.
In de gezellige warmte van die kleine ontmoetingsruimte leidde een gids de wandeling in. Die trip zou na 4 à 5 km via een geasfalteerd kronkelig pad terug aan dit vertrekpunt eindigen.

Met die summiere informatie in het achterhoofd werd de tocht aangevat. Het was nog koel. De eerste zonnestralen deden het rimpelloos wateroppervlak schitteren, terwijl honderden meeuwenpaartjes hun hels ochtendprogramma afwerkten. Volgens de gids zou dat getal nog aangroeien tot ongeveer 1800 broedparen.
Zij waren dus met velen, maar zij waarvoor de verwachtingen hoog gespannen waren en de verrekijkers werden meegebracht, lieten zich quasi niet zien of waren door het voorbije bizarre winterweer alweer vertrokken naar noordelijker gelegen broedplaatsen.
In zekere zin pech dus. Maar deze ene lentedag tussen zo vele regendagen in, maakte veel goed.
Karnaval bemoeilijkte onze rit naar de brasserie. Verschillende straten en wegen waren afgesloten voor het verkeer zodat een vrij lang ‘ommetje’ moest gemaakt worden.
Daar waren de wandelaars om 13 uur te gast voor het weekendmenu.
Onnodig te zeggen dat die smaakte na zo’n verfrissende tocht doorheen dit moerasrijk natuurreservaat.

Een tevreden bestuur, maar vooral tevreden wandelaars. Meer moet dat niet zijn

Eugène De Witte